سی و هفتمین کنفرانس عمومی یونسکو در پاریس

دکتر مهر محمدی، سرپرست دانشگاه فرهنگیان، به عنوان نماینده وزارت آموزش و پرورش، از طرف دکتر فانی، وزیر آموزش و پرورش، برای شرکت در سی و هفتمین کنفرانس عمومی یونسکو که به صورت دو سالانه، در مقر یونسکو، واقع در پاریس برگزار شد، شرکت کرد.

یکی از مهمترین کمیته های یونسکو که در کنفرانس هم برنامه های اختصاصی دارد، کمیسیون آموزش و پرورش است که بخش عمده ای از فعالیت های یونسکو در این حوزه قرار می گیرد.

دکتر مهر محمدی، با هدف شرکت در فرآیند تصمیم گیری هایی که در دستور کار این کمیسیون خاص، در کنفرانس سی و هفتم قرار دارد، در این برنامه شرکت کرده است.

شایان ذکر است، در این کمیسون که به ریاست ( دکتر ال کلالی  Dr. El- Qallali,) از لیبی، اداره می شد، سه قطعنامه مربوط به تعلیم و تربیت پس از 2015، قطعنامه مربوط به برنامه میان مدت، 2014-2020، و نتایج مورد  انتظار کوتاه مدت ( 2 ساله و 4 ساله) و قطعنامه مربوط به هفت مؤسسه مهم وابسته به یونسکو در حوزه تعلیم و تربیت؛ مهم ترین قطعنامه های کمیسیون تعلیم تربیت بودند که بیش از دو سوم زمان پیش بینی شده برای این کمیسیون را به خود اختصاص دادند.

 قطعنامه های دیگری هم پیرامون گروه های جوانان، تعلیم و تربیت در فلسطین و سرزمین های اشغالی، تغییر شاخص های آماری و .... طرح شد که بر اساس مقررات یونسکو حتی بدون بحث، از تصویب گذشتند.

سرپرست دانشگاه فرهنگیان، با ذکر جزییات قطعنامه های مطروحه در کمیسیون، با اشاره به قطعنامه ی مربوط به تعلیم و تربیت پس از 2015، گفت: کنفرانس کره جنوبی در بهار 2015، در زمره مهم ترین رخدادهایی است که در چارچوب نیل به یک فهم جهانی، درباره تعلیم و تربیت پس از این سال، اتفاق خواهد افتاد، نتایج این کنفرانس، یونسکو را با دست پر، روانه اجلاس عمومی سازمان ملل خواهد کرد تا در نشست سپتامبر 2015 با اتکاء به اجماعی که بین 185 کشور عضو یونسکو، اتفاق افتاده، از موضوع تعلیم و تربیت به عنوان تم  اصلی توسعه دفاع کنند و پیشنهاد های مشخصی را در این زمینه، به تصویب اجلاس سران برسانند.

دکتر مهر محمدی، برای حضور پررنگ در این کنفرانس، خاطر نشان کرد: باید تدارکات لازم از هم اکنون، در سطح ملی دیده شود، این موضوع را می توان به یک مسأله و موضوع برای اندیشیدن نزد اصحاب عمل و نظر تعلیم و تربیت، تبدیل کرد تا در کنفرانس 2015 و احیانا کنفرانس منطقه ای پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران، با دست پر شرکت کنند.

وی افزود: ایران در این زمینه حرف دارد، این حرف ها باید در سطح بین المللی شنیده شود،حتی اگر مورد پسند و تصویب واقع نشود.

سرپرست دانشگاه فرهنگیان، با اشاره به موضوع اصلی قطعنامه مکمل کشورهای افریقایی، که مورد حمایت تعدای از کشورهای غیر افریقائی نیز بود، افزود: هدف، جلب توجه به مشکلات ویژه این منطقه در تحقق اهداف آموزش برای همه بود، قطعنامه ی پیشنهادی، تأکید بر این معنا بود که بدون کمک های جدید تر مجامع جهانی و تدارک وسیع تر پشتیبانی های مالی، خصوصا از جانب اتحادیه اروپا، بخش وسیعی از افریقا در تحقق اهداف شش گانه آموزش برای همه، ناکام مانده و از قافله جهانی فاصله بیشتری خواهد گرفت، البته تحقق اهداف شش گانه آموزش برای همه، که بیش از بیست سال از شروع عملیات مربوطه به آن می گذرد(جامتین، 1990) در سطح جهانی هم با توفیق چندانی مواجه نبوده و گزارش معاون تعلیم و تربیت یونسکو حکایت از آن داشت که طبق آمار 2011 تعداد بیسوادان در سطح جهان، هنور قریب 800 میلیون نفر و تعداد کودکان خارج از مدرسه، قریب 60 میلیون نفر، هستند.

وی، تأکید کرد: این سخن بدان معناست که کسی به راحتی جرأت نمی کند در موضوع تعلیم و تربیت پس از 2015 وارد شود و به آموزش برای همه به عنوان "یک دستورکار ناتمام" نپرداخته و تداوم تمرکز بر اهداف آن را خواستار نشود. این جو عمومیِ حاکم بر بحث ها بود تا جایی که به نظر می رسید، تناقضی در بحث پیش آمده، این که بالاخره ما درباره دوران پس از 2015 بحث می کنیم که چون دوره پیش از آن در سیطره "آموزش برای همه" بوده به معنای گذار از "آموزش برای همه" است، یا اینکه در دوره پس از این سال نیز کماکان تم مذکور در کانون اصلی توجه جهانی، باید باقی بماند؟

نماینده ی وزارت آموزش و پرورش در سی و هفتمین کنفرانس عمومی یونسکو، با اشاره به قطعنامه مربوط به برنامه میان مدت، 2014-2020، و نتایج مورد  انتظار کوتاه مدت ( 2 ساله و 4 ساله) گفت: یونسکو دارای 5 برنامه اصلی است، سه هدف راهبردی برای میان مدت در حوزه تعلیم و تربیت یا Major Program 1 در نظر گرفته شده بود و برای هر یک از آن ها تعدادی خطوط عمل اصلی(Main Line of Action, MLA)  یا همان نتایج مورد انتظار پیشنهاد شده بود( سند37 C/5)، هدف راهبردی شماره یک که دربردارنده محورهای اصلی دیدگاه یونسکو در زمینه توسعه  و تقویت تعلیم و تربیت کشورهاست چنین است: "توسعه نظام های تعلیم و تربیت برای ترغیب یادگیری مادام العمر با کیفیت برای همگان".

وی، خاطرنشان کرد، برای این هدف، بیشترین تعداد انتظارات عملکردی قید شده است که دامنه آن سوادآموزی، آموزش های فنی حرفه ای، توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، آموزش عالی  و تربیت معلم را در برمی گیرد.

دکتر مهر محمدی، در خصوص هدف راهبردی دوم که دربرگبرنده تم های اصلی محتوایی توسعه تعلیم و تربیت از دیدگاه یونسکو است، به "توانمند سازی یادگیرندگان برای تبدیل شدن به شهروندان خلاق و مسؤول"اشاره کرد و گفت: برای نیل به هدف راهبردی، سه اقدام و انتظار عملکردی در نظر گرفته شده بود که حوزه های صلح و حقوق بشر، تعلیم و تربیت برای توسعه پایدار و تربیت جنسیتی و ایدز را در بر می گیرد.

وی، هدف راهبردی سوم، که در برگیرنده رسالت پیشتازی یونسکو در رهبری جریان معطوف به توسعه تعلیم و تربیت در جهان است را، "شکل دادن به دستور کار آینده تعلیم و تربیت" برشمرد و گفت: برای این هدف راهبردی نیز، سه اقدام و انتظار عملکردی ذکر شده است که دامنه آن مسؤولیت های ناظر به پژوهش و تولید دانش، رصد کردن تحولات تعلیم و تربیت در سطح جهان، توصیه سیاست ها و همچنین همکاری های جهانی و منطقه ای را در بر می گیرد.

سرپرست دانشگاه فرهنگیان، با اشاره به اینکه، پیش نویس این قطعنامه با اندک تغییر به تصویب رسیده، گفت: در این زمینه جمهوری اسلامی ایران، دو پیشنهاد مطرح کرده بود که یکی از آن ها ( در زمینه خطوط اصلی عمل هدف راهبردی دوم و با تأکید بر گنجاندن فهم بین المللی به مجموعه تم های محتوایی) به دلیل تکراری تشخیص داده شدن مورد تصویب قرار نگرفت.

وی، افزود: معاون مدیرکل کنفرانس، با دقت هر چه تمام تر و با ادای احترام به ایران به واسطه ارائه این پیشنهاد اشاره کرد که، روح این پیشنهاد در این قطعنامه و عین آن در سند دیگری از اسناد مصوب یونسکو آمده است، دومین پیشنهاد به خطوط عمل هدف راهبردی نخست و در زمینه آموزش عالی مربوط می شد( گنجاندن مفهوم پاسخگوئی در بند انتظار عملکردی مربوط به آموزش عالی) که مورد تصویب قرار گرفت اما مقرر شد برای آن بودجه اضافی در نظر گرفته نشود.

دکتر مهر محمدی، تصریح کرد: کل بودجه سال 2015-2014 یونسکو 635 میلیون دلار تصویب شد که سهم برنامه اصلی شماره 1 ( مربوط به تعلیم و تربیت) بیشترین است. بودجه این بخش حدود 118 میلیون دلار به تصویب رسید. این بودجه به دلیل مسائل اقتصادی رشد صفر درصدی نسبت به سال گذشته دارد که با توجه به نرخ تورم قدرت عمل محدودتری را به یونسکو تحمیل می نماید.

نماینده ی وزارت آموزش و پرورش در سی و هفتمین کنفرانس عمومی یونسکو، در خصوص  قطعنامه مربوط به هفت مؤسسه مهم وابسته به یونسکو در حوزه تعلیم و تربیت، گفت: ابتدا رؤسای این مؤسسات و نهاد ها، که به آن ها مؤسسات گروه 1(category 1) گفته می شود از وضعیت موجود خود به ارائه ی  گزارشی پرداختند که در آن به دستاورد ها و همچنین چالش های پیش رو اشاره شد.

وی، افزود: مهم ترین موارد این مؤسسات عبارتند از، مؤسسه بین المللی برنامه ریزی آوزشی(IIEP) در پاریس، دفتر بین المللی تعلیم و تربیت(IBE) در ژنو، مؤسسه آمورش بزرگسالان(UIL) در هامبورگ، مؤسسه فناوری اطلاعات در آموزش(IITE) در مسکو؛ علاوه بر این چهار مورد، مؤسسه بین المللی ظرفیت سازی در افریقا(IICBA) و انستیتو آموزش عالی یونسکو در امریکای لاتین و کارائیب در ونزوئلا هم فعال هستند و به تحقق بخشی از برنامه های یونسکو در بخش تعلیم و تربیت کمک می کنند.

دکتر مهر محمدی ادامه داد: هفتمین و آخرین مؤسسه، متعلق به این دسته، مؤسسه مهاتما گاندی برای صلح و توسعه پایدار در هندوستان و تازه تأسیس است.

این مؤسسه، قرار است، با الهام از اندیشه های مهاتما گاندی، چهار موضوع صلح، توسعه پایدار، شهروندی جهانی و تعلیم و تربیت را در یک سازه مفهومی تلفیقی و منسجم، تعریف و برنامه هایی را برای تحقق آن، به اجرا گذارد.

وی، با اشاره به عمده مشکلات مطرح شده توسط  رؤسای این نهاد ها گفت: مهمترین موارد، مشکلات مالی و درآمدی بود و همگی از یونسکو درخواست داشتند که سهم خودش را از بودجه این مؤسسات افزایش دهد، در این میان نگرانی دو مؤسسهIBE  و IIEP بیشتر به نظر می رسید. رئیس IBE در گزارش خود، به کمک کشورهای عضو یونسکو پرداخت و اشاره کرد که بحرین و نیجریه، وعده کرده اند به کشورهای پشتیبانی کننده بپیوندند.

دکتر مهر محمدی، تأکید کرد: به نظر من خوب است جمهوری اسلامی امکان پشتیبانی از IBE را مورد بررسی قرار دهد.

وی، در بخش دیگری از سخنان خود، درباره نهاد موسوم به مؤسسه فناوری اطلاعات در تعلیم و تربیت، خاطر نشان کرد: این نهاد ظاهرا ناشناخته مانده و از ظرفیت های آن در توسعه ICT در آموزش و پرورش، بهره چندانی گرفته نشده است. در حالیکه روابط سیاسی خوب میان ایران و روسیه می تواند زمینه برای مشارکت در برنامه ها و بهره برداری گسترده از امکانات این مؤسسه را، کاملا مهیا سازد.

سرپرست دانشگاه فرهنگیان، درباره قطعنامه پیشنهادی، به این نکته اشاره کرد که هیأت اجرایی یونسکو، حسب تکلیف قانونی عملکرد این مؤسسات را مورد ارزیابی قرار می دهد و بر اساس آن، تصمیماتی را اتخاذ می نماید که به کارآیی و اثر بخشی آن ها بیفزاید، در واقع این مؤسسات از استقلال کامل برخوردار نیستند و باید در قبال هیأت اجرائی یونسکو پاسخگو باشند.

وی، افزود: امسال نیز این ارزیابی انجام شده بود و بدون آنکه صراحتا سخن از عدم رضایت به عمل آید، مدیر کل و هیأت اجرائی یونسکو پیشنهادهایی را ارائه کرده بودند که به واسطه آن ها از اختیارات هیأت مدیره این مؤسسات کاسته می شد. خواسته هایی نظیر کاهش تعداد اعضای هیأت مدیره و اینکه رئیس مؤسسه مستقیما توسط هیأت مدیره انتخاب نشود.

دکتر مهر محمدی، تصریح کرد: تصویب این قطعنامه که حاوی چنین مضامینی بود با مقاومت و مخالفت چندانی مواجه نشد و با مستثنا شدن مؤسسه آموزش عالی حوزه امریکای لاتین و کارائیب، که معلوم شد موضوع به بررسی دقیق تری نیازمند است، برای شش مؤسسه دیگر به تصویب رسید.

شایان ذکر است، سی و هفتمین کنفرانس عمومی یونسکو، طی سه روز، در پاریس برگزار شد.

این خبر، تکمیل خواهد شد...