نکاتی برای رشد شخصی و انگیزه معلمان

Personlig utveckling och Motivation Tips för lärare

معلمی شغلی پویاست. معلم همواره باید در حال افزایش انگیزه و علاقه خود به فعالیت تدریس و ارتباط با شاکردان باشد، به نحوی که شغل او باعث پیشرفت و رشد شخصیت او شود. در این جا به نکاتی چند درباره این که چگونه معلمان می توانند در شغل خود رشد کنند و چگونه می توانند انگیزه خود را افزایش دهند اشاره می کنیم.

   خودتان باشید. بچه ها می توانند افراد قلابی را تشخیص دهند. معلم خوب بودن نمایش نیست.

   روز خودتان را ساماندهی کنید. تدریس نباید موضوعی "اگر شد –اگر نشد" باشد.

   به خودتان گوش دهید. آیا نق می زنید؟ می نالید؟ موعظه می کنید و همواره در حال نصیحت کردن هستید؟ اگر از چیزی که می شنوید خوشتان نمی آید، چاره ای برای آن بیندیشید.

  پا به پای تازه ترین فناوری ها پیش بروید. اگر به روز نباشید سریعا در کلاس های امروزی اهمیت خود را از دست می دهید.

  به شکایت ها توجه کنید. شکایت راهی دیگر برای کمک به رشد معلمان است. منتقدان هم می توانند معلم باشند.

  هرگاه چیزی را نمی دانید اذعان کنید. هرگز وقتی به کمک نیاز دارید، برای درخواست آن درنگ نکنید. ایرادی ندارد که معلمان هم نقص داشته باشند. شاگردان از انسان های زندگی واقعی راحت تر یاد می گیرند تا اسطوره ها.

  مراقب ایما و اشاره ها، حالات جسمی و حرکات تن و بدن خود باشید. گاهی اوقات حالات و وضعیت بدن و حالت چهره بسیار بیشتر از کلمات ادا شده توسط شما معنی دارند.

  هرکاری لازم است انجام دهید تا در سراسر روز کاری در مکتب پرانرژی و قبراق باشید. شایسته آن است که در آخرین زنگ به همان اندازه زنگ اول اشتیاق و انرژی از خود نشان دهید.

   در این موضوع هرگز شک نکنید که آن چه انجام می دهید مهم است. آتش نشانان و ماموران پلیس جان افراد را نجات می دهند. امامعلمان تمدن را نجات می دهند. معلمان هم قهرمان هستند.

  به حضور شاگردان در صنف توجه کنید. مراقب حضور خود هم باشید. روزهایی وجود خواهد داشت که حوصله تدریس ندارید، به هر شکل این کار را انجام دهید و حداکثر سعی خود را بکنید. ازشاگردان هم انتظار داشته باشید که همین گونه رفتار کنند.

هر سال فقط به این منظور به دنبال آموزش های ضمن خدمت نروید که ارتقای شغلی پیدا کنید و مثلا پول بیشتری به دست بیاورد. به این منظور آموزش را دنبال کنید، که در کار خود تبحر بیشتری پیدا کنید.

  نوشتن پیشنهادهای پژوهشی را یاد بگیرید. اگر شما فکری داشته باشید شاید کس دیگری هزینه انجام تحقیق آن را داشته باشد. معلمان خوش فکر همیشه می توانند برای انجام تحقیقات کمک مالی بگیرند.

 چرا شما یکی از آن ها نباشید ؟

  مکتب خوب اتفاقی ایجاد نمی شود. این معلمان هستند که مکتب های خوب را ایجاد می کنند.  آیا شما سهم خود را برای بهتر کردن کل مکتب انجام داده اید؟

  از پاسخگویی نترسید. این موضوع نشانگر این است که صرفا آن چه را می توانید انجام دهید، وعده کنید و آن چه را که وعده می کنید عمل کنید. حتما می توانید این کار را انجام دهید.

   از غر زدن درباره تکالیف کاری دست بردارید. هرجا معلم و شاگرد وجود دارد، همیشه اوراقی برای تصحیح کردن و پژوهش ها و کارخانگی هایی برای خواندن و گزارش هایی برای نوشتن وجود خواهد داشت.

از تنها گناه بزرگی که معلمان از آن وحشت دارند بپرهیزید. یعنی به خواب رفتن در کلاس.

  خوبی تدریس این است که شاگردان همواره شما را تماشا می کنند و بدی تدریس این است که شاگردان همواره شما را تماشا می کنند.اگر از ریزبینی خوشتان نمی آید، تدریس را رها کنید.

   صرف این که شما روز بدی داشته اید، باعث نمی شود که شاگردان شما هم ضرورتا روز بدی داشته باشند. تکان بخورید. کاری بکنید تا هر روز اتفاقی خوب برای هر شاگرد بیفتد، حتی در روزهای بد شما.

    پیگیر باشید. رمز معلمان موفق این است که شاید بارها شکست بخورند، اما هیچ گاه تسلیم نشوند.

    به یاد داشته باشید برای درس دادن به کودکان، لازم نیست جوان تر از آنی باشید که هستید، کافی است بنابر مقتضیات سن خود رفتار کنید تا شما را بپذیرند.

   هرگز مسائل صنفی، خط مشی های مکتب یا ترقی شغلی خود را به شاگردان مقدم نشمارید. شاگردان بر هر چیزی مقدم هستند.

مانند چرخ های پرصدا، با نهایت سر و صدای هیجان انگیز و انرژی مثبت تدریس کنید. شاگردان شما بیش از هرکس دیگری استحقاق توجه و رسیدگی را دارند.

  به شاگردان که وارد صنف شما می شوند یا از آن بیرون می روند به دقت نگاه کنید. چهره های آن ها مطالب زیادی را در مورد تدریس شما بازگو می کند.

   روی نقاط ضعف خود کار کنید. همواره سعی کنید نتیجه کارتان بهتر شود. اجازه ندهید کار شما به ورطه یکنواختی بیفتد.

   متوجه باشید که تدریس استادانه، همواره فرآیندی در حال پیشرفت و تکامل است و هیچ پایانی برای آن نیست. زمانه عوض می شود، شاگردان هم عوض می شوند، معلمان هم باید عوض شوند. هیچ وقت هرگز نمی توان دوبار وارد یک رودخانه شد. اگر فردا مانند امروز درس بدهید، باید دیروز تدریس را رها می کردید.

  از خودتان بپرسید اگر مکتب مفرح و شاد نیست تقصیر چه کسی است؟          

   هر روز وقتی را برای تعمق اختصاص دهید. علل کارهایتان را بررسی کنید. طرح داشته باشید. تدریس شما باید بیش از یک رشته واکنش های آنی را در پی داشته باشد.

  به غریزه خود اعتماد کنید. اگر اقدامی که در پیش گرفته اید، به نظر درست نمی آید، مدتی از آن دست بکشید.

  کارهای بی معنایی را که معلمان شما در مکتب انجام می دادند را به یاد بیاورید و خودتان آن ها را انجام ندهید.